Kamunun Halleri ve Kamusal Alan Savunması

-
87

Hannah Arendt’in kamusallık tartışmasını antik Yunan polis’ine dayandırdığı İnsanlık Durumu (1994) adlı kitabının orijinali 1958’de; Jürgen Habermas’ın Kamusallığın Yapısal Dönüşümü (1997) kitabının Almanca orijinali ise ilk olarak 1961’de yayımlanmıştı. Habermas’ın kitabının temel iddiası, on sekizinci yüzyılla birlikte ortaya çıkan kamusallığın bir dönüşüm geçirdiğidir. Dolayısıyla yapılması gereken on sekizinci yüzyılla birlikte ortaya çıkan kamusallığın unsurlarını tespit etmek, ardından bu unsurlarda yaşanan değişimi ortaya koymaktır. Alexander Kluge ile Oskar Negt Kamusallık ve Tecrübe’yi (2018) 1972’de; Richard Sennett Kamusal İnsanın Çöküşü’nü (1996) 1977’de yazmışlardır. Bir başka deyişle, kamusallık meselesi 50’lerin sonu ile hemen hemen 70’lerin sonuna kadarki yirmi yıllık dönemde siyaset bilimi, siyaset sosyoloji ve kesişen bazı disiplinler açısından önemli bir başlık haline gelir. Zira söz konusu dönem, yeni bir kamusallığın inşa edildiği bir dönemdir. Bu makalenin kaynakçasından da anlaşılacağı üzere -sonuncusu hariç- bahsi geçen kitaplar Türkçeye 90’lar boyunca, kamusallık tartışmalarının belli bir anlam kazanmaya başladığı dönemde kazandırılır.

---Değerli okuyucumuz, bu yazının devamı erişime kısıtlanmıştır. Yazının tümüne ulaşmak için lütfen dergimizi edininiz.---