Victor Frankenstein: Gaflet, Garabet, Hezimet

-
13

Mary Shelley’in 1818 tarihli başyapıtı Frankenstein ya da Modern Prometheus, korku ve bilim-kurgu öğeleri taşıyan bir gotik roman sayılmakla birlikte, temelde bir ötekilik ve yabancılaşma anlatısıdır. Frankenstein’ın canavarı, bedensel deformasyonu nedeniyle insanlarda sadece korku ve tiksinti uyandıran, laboratuvarda üretilmiş bir “ucube”dir; yani insan toplumunda yaşamaya mahkûm edilmiş, ama toplumun bir parçası olmayan “Öteki”dir. İnsan sayılmayı, insanlar gibi yaşamayı, insan türünün bir parçası olabilmeyi ister; ancak tüm girişimleri hayal kırıklığı ile sonuçlanır. Mary Shelley, bu yaratığın şahsında, toplum dışına itilmişlerin, sevgisiz bırakılmışların, kalbi öfkeyle dolanların alegorisini kurar; romanın tamamı ise, bilim ve teknolojideki denetimsiz ilerlemenin ve doğaya müdahalenin yol açabileceği tehlikelere ilişkin erken bir uyarı olarak okunabilir.

---Değerli okuyucumuz, bu yazının devamı erişime kısıtlanmıştır. Yazının tümüne ulaşmak için lütfen dergimizi edininiz.---